Perspektywa Samanty

Gdy otworzyłam oczy na zegarku, stojącym obok mojego łóżka na drewnianym biurka widniała godzina 6 00. Uśmiechnełam się lekko gdyż nie miałam problemu ze stawaniem do szkoły. Powyłączałam wszystkie nastawione budziki, telefony, zegarki (nie chciałam zaspać pierwszego dnia szkoły) aby nie obudziły Nicki. 

Co o niej sądzę ?...

To miła sympatyczna dziewczyna, mam nadzieję że zostaniemy przyjaciółkami  na zawsze .

Potem jeszcze  skoczyłam do pobliskiego sklepu i kupiłam potrzebne  składniki na naleśniki.

Chciałam zrobić mojej współlokatorce małą niespodziankę :) 

Pospiesznie zrobiłam masę i usmażyłam na rozgrzanej patelni 4 duże naleśniki .

Ozdobiłam wszystko truskawkami, laną czekoladą i bitą śmietaną. Do szklanki nalałam pomarańczowy sok i jedną z porcji postawiłam na biurku Nicoli.

Spakowałam wszystkie potrzebne rzeczy do torby  i szykowałam się do wyjścia.

A nie powiedziałam w co byłam ubrana. A więc ubrana byłam w krótką,beżową  sukienkę  sięgającą po kolana. Była dość nudna więc obległam ją dużą czarną wstęgą i zawiązałam w kokardkę.

Zanim wyszłam napisałam kartkę do Nicki i postawiłam obok śniadania : 

,, Jakby co to taka mała niespodzianka, możesz zjeść nie jest zatrute. Ja już wyszłam spotkamy się później.''

Samanta  

Chętnie bym zjadła <mniam> :p